1 mei: een rondje goede traditie met gouden quotes!

Traditiegetrouw maakt een groep actieve PvdA’ers op 1 mei op de fiets een rondje door het stadsdeel. ‘Gewapend’ met een flinke bos rozen brengen zij een bezoek aan leden en trouwe PvdA-stemmers die een respectabele leeftijd hebben bereikt. Respect voor al die jaren verrichtte arbeid. Zo ook dit jaar.

In kleine groepjes opgedeeld waaierden we uit over de verschillende buurten. In dit geval samen met Stefanie, die een prachtige route door Oud-west, de Staatsliedenbuurt en de Spaarndammerbuurt had uitgezet. Het is een dankbare actie: altijd een hartelijke ontvangst, een blij gezicht, goed dat de partij dit doet en blijft doen. En meestal met scherpe analyses over de politieke actualiteit en de stand van de partij. Over de gevolgde strategie van Samsom sinds de val van Rutte I hadden ze, zonder het van elkaar te weten, dezelfde genuanceerde mening: het was op zich wel te begrijpen, maar ze hadden hem toch wel graag wat scherper gezien toen het Kunduz-akkoord werd gevormd. Na een paar bezoekjes werd ons al duidelijk dat het goed zou zijn quotes te verzamelen tijdens onze tocht. Een berichtje naar de andere groepen ging uit om er voor te zorgen dat ook zij pen en papier bij de hand hielden.

Wat is er nou mooier om je op zo’n dag te laten verrijken door de gepeperde uitspraken van zij, die vaak vele tientallen jaren lang de partij en de politiek hebben gevolgd en dat nog steeds doen. Daarom deze kleine ode.
“Laten die oude rotten in de partij toch eens plaats maken voor jongeren! Die ouderen houden de ontwikkeling van de partij tegen”, zegt een 90-jarige mevrouw uit de Koperen Knoop.
“Ik had graag langer door gewerkt. Het is ook niet goed om zo veel ouderen weg te zetten als armlastig en hulpbehoevend. Ik ben bereid meer te betalen voor mijn huis, vervoer of voor verzekering, en ik denk dat er meer zijn zoals ik.”, vindt mijnheer Wilmink aan de De Wittenkade.
En de 90-jarige, maar nog altijd zeer strijdbare mijnheer Thesing, die van burgemeester Cohen een medaille ontving voor zijn geweldige inzet voor stad en buurt: “Die Samsom moet vooral iets meer een straatvechters-mentaliteit tonen, zoals Schaefer dat vroeger had. Dat hebben we nodig!”

Natuurlijk waren er ook grappige en ontroerende reacties:
“Leuk dat jullie er zijn. Het doet me denken dat ik vroeger zelf ook altijd rozen uitdeelde op 1 mei.”
En van iemand die al 25 jaar lid is: “En dan te bedenken dat mijn broer me destijds lid heeft gemaakt….”

En als we niemand aantroffen, dan lieten we een signaaltje achter. Zodat ik een dag later werd gebeld door een mevrouw uit De Werf, die het heel jammer vond dat ze niet thuis was, maar een bezoekje zeer op prijs zou hebben gesteld. Dat komt er natuurlijk alsnog!

Er wordt hier en daar getwijfeld aan de waarde van de Dag van de Arbeid. Er zijn mensen die het raar vinden dat er wordt stil gestaan bij deze traditionele waarde. Ik heb het vermoeden dat deze mensen zich niet realiseren dat achter deze dag de inperking van de arbeidsdag tot 8 uur schuil gaat, voor velen ook hun huidige werkdag. (In veel landen, zoals in Frankrijk, is 1 mei een doorbetaalde vrije dag. In Nederland geldt dit vreemd genoeg niet voor arbeiders, maar wel voor een kleine groep ambtenaren.) Voor de PvdA-leden die op deze dag een roos ontvangen, lijkt me dit een meer dan welverdiend eerbetoon.

Rattenplaag in de Kolenkit

Het gaat lekker in de afdeling. Het leeft, het bruist en dat merk je. Afgelopen donderdag 12 april een prima ledenvergadering gehad en zaterdag was bijna de voltallige fractie met het bestuur en een vrijwilliger paraat om in de Kolenkit te gaan canvassen.

Dat gaan we dus 3 zaterdagen achter elkaar doen. Van deur tot deur informatie ophalen. Vragen stellen over de punten waar de stadsdeelpolitiek over moet gaan. Wat zijn de grootste problemen in de wijk, wat gaat er goed en wat moet er nu worden aangepakt? Afgelopen zaterdag dus in de Kolenkitbuurt. Veel van de antwoorden waren niet erg verrassend. De bewoners zijn positief. Iedereen ziet de verandering. Iedereen ziet dat het beter gaat. Het leeft weer in de Kolenkit. Er gebeurt wat. Het is er veiliger. De mensen wonen er met plezier.

Maar, het antwoord op de vraag wat het grootste probleem is in de buurt zag ik niet aankomen. Het rattenprobleem. Huh? Natuurlijk wist ik wel dat er, van tijd tot tijd, op bepaalde plekken, 'rattenoverlast' was, maar het 'overlastgebied' was hier toch wel behoorlijk groot en de verhalen deden mij een beetje sidderen. Mijn collega Jasper Etten heeft de problematiek beschreven in de actualteitsvragen voor de deelraad van vanavond, 17 april. Ik citeer: "Tot onze verbijstering kwam hierop in alle straten een eensluidend antwoord: de rattenoverlast. Het meest stuitende beeld werd mij geschetst door een bewoner, die vertelde dat zij bij het openen van de autodeur moest oppassen dat een rat niet naar binnen glipte. Let wel: op klaarlichte dag! Ook gaven meerdere bewoners aan te schrikken van de enorme afmeting van de beesten, en dat de veiligheid van hun kinderen niet zeker is."

Heb ik een oplossing? Nee, maar daar hebben we nu in eerste instantie de bestuurders voor. Deze situatie is natuurlijk volstrekt onaanvaardbaar. En ja, het zal zonder enige twijfel ook te maken hebben met mensen die nog steeds denken dat je oud brood gewoon op straat kan gooien om de vogeltjes te voeren. En ja, er zal ook wel een relatie zijn met aso's die hun rommel gewoon op straat gooien. Maar toch. Dit is volstrekt onaanvaardbaar. Zodra mensen hun kinderen binnen gaan houden uit angst voor de ratten, dan dient de politiek in actie te komen en niet zo'n beetje ook. Vanavond stellen wij actualiteitsvragen en dit zal zonder enige twijfel worden vervolgd. Wij houden u op de hoogte!

Huurders in hun recht

Twee weken geleden schreef ik over de maffiapraktijken van een hypotheekbank. De gebroeders de Vries, eigenaars van een flink aantal panden in Amsterdam, werden vanwege financiële problemen door de hypotheekbank gedwongen om over te gaan tot verkoop van deze panden. Tegen de huurders wilde de bank een zogenaamd huurbeding in roepen: aan de rechter werd gevraagd om de huurcontracten die zijn ingegaan na het afsluiten van de hypotheek per direct te ontbinden.

Deze zaak heeft een hoop beroering veroorzaakt. En terecht. Het ging hier om professionele verhuurders en huizen die, volgens de wet, verhuurd moeten worden. Als je als bank leent aan zo’n verhuurder kun je je niet verstoppen achter een hypotheekbeding. Dit heb ik maffiapraktijken genoemd omdat het willens en wetens over de ruggen ging van de huurders die al die jaren netjes hun huur hebben betaald. Ik was daarom blij dat dit probleem direct werd opgepikt door onze woordvoerder Wonen in de Tweede Kamer, Jacques Monasch. Zo hoort het ook.

Inmiddels heeft de rechter de stellingen van de bank naar de prullenbak verwezen. Volkomen gerechtvaardigd en een ontzettende opluchting voor de tientallen gezinnen in de woningen. Met deze uitspraak in de hand kunnen zij weer rustig slapen, zonder de angst zomaar uit hun huis te worden gezet.

Toch blijft het werkelijk onbegrijpelijk en volkomen asociaal dat een hypotheekbank dergelijke stellingen heeft durven innemen. Dat deze mensen twee maanden lang door een hel hebben moeten gaan is ronduit schandalig. Daar kan ik ontzettend boos over worden. Zo ga je gewoonweg niet met mensen om.

Gelukkig dat we in Nederland rechters hebben die opletten. Voorlopig is het dus eind goed, al goed, maar we houden een vinger aan de pols!

Massageboulevard

De laatste tijd is er een opvallende toename van het aantal massagesalons in ons stadsdeel. Waar massage eerst toch door vooral door sportmasseurs en fysiotherapeuten werd aangeboden, houden nu heel veel zeer kortgerokte dames (veelal jonge Aziatische meisjes) zich hier mee bezig.

Deze week zat ik in de uitzending bij Vragenvuur om hierop te reageren. Aan het begin van de week reed ik daarom een rondje door West - Kinkerstraat, Jan Pieter Heyestraat en de Overtoom - en ik schrok me behoorlijk rot. Alleen al op de Kinkerstraat telde ik aan de rechterkant 4 pandjes die massage aanboden, en aan de kleding van de meisjes te zien was het er altijd zomer. Je hoeft weinig verbeeldingskracht te hebben om te bedenken dat er in deze salons meer plaatsvindt dan massage alleen. En daar klemt het dus.

Uit onderzoek weten we dat prostitutie een grote risicofactor is voor praktijken als vrouwenhandel, onderdrukking en wat al dies meer. Deze zaken mag je nooit onbestreden laten. Een bijkomend probleem is dat massagesalons geen vergunning hebben als bordeel (technisch genoemd een sexinrichting) en daardoor ook niet onder de Wet BIBOB vallen. Met de laatste wet kan de overheid bijvoorbeeld vergunningen weigeren vanwege criminele antecedenten! In een toch al zo kwetsbare branche wil je juist het kaf van het koren scheiden!

Natuurlijk is het lastig om dit alles te bewijzen. Feitelijk kom je er alleen achter door je te laten te masseren en dat gaat net even te ver. Niet alleen uit moreel oogpunt, maar ook omdat je dan op het juridische vlakke ijs van uitlokking begeeft.

Daarom heb ik gisteren ook maar even een eigen onderzoekje gedaan. Hoe? Even googlen, vriendin roepen en dan naar bepaalde websites gaan. Vriendin roepen? Tja, je wilt natuurlijk wel even van te voren uitleggen waarom je op www.hookers.nl aan het kijken bent naar bepaalde salons in West. In ieder geval constateerden we beiden dat enkele massagesalons in West volgens de bezoekers van voornoemde site toch beduidend verder gingen dan het aanbieden van een traditionele voetmassage. Met deze informatie en bijvoorbeeld advertenties in de kranten lijkt het mij alleszins gerechtvaardigd om de handhavers eens op pad te sturen. Laten zij de zaak maar eens wat beter gaan bekijken en de aanwezige werkneemsters en bezoekers ondervragen.

En dat is nu exact wat wij aan ons DB gaan vragen. "Brengt u eens in kaart wat in welke massagesalon gebeurd en hoe we kunnen voorkomen dat achter het bordje van de massagesalon vrouwen worden uitgebuit." Laten we de rotte appels eruit halen en voorkomen dat er een loopje wordt genomen met de wet.

Aanval op de schooluitval!

Afgelopen donderdag, 15 maart, was het de dag van de leerplicht. Omdat het voor de meesten van u misschien lang geleden is dat u in de schoolbanken zat, eerst een kort lesje geschiedenis: de leerplichtwet werd in 1900 met slechts één stem verschil aangenomen. Door een val van zijn paard kon een van de tegenstanders (Francis David Schimmelpenninck) namelijk niet naar de stemming komen. Sinds ‘de meester van zijn paard viel’ zijn ouders daarom verplicht ervoor te zorgen dat hun kinderen naar school gaan en onderwijs volgen.

De wet heeft inmiddels vele wijzigingen ondergaan. Zo is het eind van de leerplichtige leeftijd al lang niet meer met 12 jaar. De leerplicht geldt tegenwoordig tot 18, om zoveel mogelijk jongeren met een startkwalificatie de arbeidsmarkt op te laten gaan.

Een startkwalificatie is van groot belang, vooral nu we zien dat de jeugdwerkloosheid toeneemt. In februari doorbraken we de grens van 100.000 jongeren onder de 25 die zonder baan zitten. Naar verwachting neemt dit aantal de komende tijd alleen maar toe.

Maar het lukt nog altijd niet om alle jongeren een startkwalificatie te geven. Toch zijn er goede resultaten behaald de afgelopen jaren. In heel Nederland is het aantal leerlingen in Nederland dat zonder diploma de school verlaat in tien jaar afgenomen van 71.000 naar 38.600. Het kabinet wil het aantal voortijdige schoolverlaters terugdringen tot 25.000 in 2016. Ons initiatief van een Wijkschool in West moet daar een bijdrage aanleveren. Deze helpt jongeren die moeite hebben een startkwalificatie te halen alsnog op weg naar werk.  

Het aantal jongeren in Amsterdam dat zonder diploma van school komt, is in vergelijking met schooljaar 2005/2006 met bijna veertig procent afgenomen. In West is het grootste succes behaald in Bos en Lommer, waar nu 42,9% minder leerlingen afhaken. Desondanks blijft de uitval in het middelbaar beroepsonderwijs erg hoog: gemiddeld 10% van de leerlingen in Amsterdam verlaat de school zonder diploma.

Uit deze cijfers haal ik twee dingen. We kunnen trots zijn op de behaalde resultaten. De mogelijkheid van Bureau Leerplicht Plus om ook bij verzuim van 18- tot 22-jarigen in te grijpen heeft hier veel aan bijgedragen. In tegenstelling tot wat in de wetgeving staat, maakt Amsterdam geen onderscheid tussen het melden en het tegengaan van verzuim van leerplichtigen (leerlingen tot 18 jaar) en niet meer leerplichtige leerlingen van 18 jaar en ouder. Iedere jongere tot 23 jaar zonder startkwalificatie die meer dan 16 uur in 4 weken heeft verzuimd wordt door school gemeld.

Tegelijkertijd is er nog voldoende werk aan de winkel. Volgende week ga ik daarom een dag meelopen met de leerplichtambtenaar. Ik ben erg benieuwd hoe zij de goede resultaten hebben weten te behalen, welke verbeterpunten er misschien nog zijn en hoe ik daar als deelraadslid aan kan bijdragen.

Laat Francis David Schimmelpenninck dan niet voor niets van zijn paard gevallen zijn. Laten we er voor zorgen dat jongeren hun opleiding afmaken en die startkwalificatie binnen halen om aan de slag te kunnen. lees meer